6/22/2016

Sevgili Cafe Tigris' in mim yazısını okurken beni de mimlediğini gördüm. Kendisine teşekkür ediyorum. Davete icabet etmemek olmaz. Benim çocukluk döneminden hatırladığım hikaye pek eğlenceli bir hikaye değildi.

Nasıl olduysa elime geçen Gülten Dayıoğlu' nun karamsar kitaplarını hatırlıyorum. Özellikle Dört Kardeştiler kitabı, hüzünlü hikayesi, ölümler, dört kardeşin çektiği acılarla, özellikle çocuklardan uzak tutulması gereken bir kitap diyebilirim :) Kitabı okurken, ya bunların hayatlarında iyi giden hiç bir şey yok mu acaba diye içimden geçirdiğimi hatırlıyorum. Anne ve babası ölen, en büyüğü 13 yaşında olan 4 kardeşin acılarla dolu hikayesi. Nasıl etkilendiysem artık aklıma gelen ilk hikaye bu oldu. 
Benim çocukluk dönemimde çok yaygın olan çizgi romanları severek takip ediyordum. Barbar Conan, Mister No, Kızılmaske, Teksas, Tommiks maceraları beni başka dünyalara alıp götürüyordu. Heidi, Vikingler, Heman gibi çizgi filmleri de keyifle takip etmiştim.
Categories:

10 yorum:

  1. Öncelikle Teşekkür ederim .
    Gülten Dayıoğlu'nun bu kitabını ben de okumuştum. Bir dönem acıklı hikayeler içimizi yakıp kavurmuştu . Ben de bu yüzden Kemalettin Tuğcu gördüğüm yerde arkama bakmadan kaçıyorum

    YanıtlaSil
  2. Aynen. Arkaya bakmadan kaçmak gerek :)

    YanıtlaSil
  3. Çizgi roman okumazdım ben ama çizgi filmleri hatırlıyorum. Onları izlemek için ödevlerimi erkenden bitirdiğimi de. Bir de Manuela dizisi var çocukluğuma dair. Uzun saçlı bir kız. Manuelaaaa diye müziği. İnsanın çocukluğu güzel geçtiyse hatırlamayı da seviyor galiba. Çok şükür televizyon izlesek de toprağa basan, sokakta oynayan bir nesildik biz...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet sokakta oynamak çok önemli. Şimdiki çocuklar için önemli bir eksiklik bence de. Çizgi filmler çocukluğumuzda çok önemliydi. Çocukluk güzel geçince hatırlamak istiyor insan tespitiniz çok doğru. Teşekkürler yorum için.

      Sil
  4. Ben de Texas Tommiks leri hiç kaçırmadan okudum. Ama çocukluğumdan bana Cin Ali ve Ayşegüller kaldı. Ayşegül kitaplarının resimlerine bayılırdım

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çizgi roman okumak benim de çok sevdiğim bir şeydi. Cin Ali' yi şimdilerde televizyonda Tel Ali yaptılar :)

      Sil
  5. Tigris'e katılıyorum.Aynen Kemalettin Tuğcu'dan kaçanlardanım.Acı da hayata dair ama, daha umut verici hikaye ve masallar lazım artık bize...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Aynen katılıyorum. Hayat zaten yeterince acı barındırıyor. Umut ve mutluluk lazım. Teşekkürler.

      Sil
  6. İnanamıyorum yaaa ben bu kitapta o kadar çok ağlamıştım ki çok net hatırlıyorum. Beni ilkokul yıllarıma götürdünüz. Teşekkür ederim :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkürler. Çok üzücü bir kitaptı. Yıllar geçmesine rağmen unutmamışım. Selamlar.

      Sil

Yorumlar:

Subscribe to RSS Feed Follow me on Twitter!